மலராகப் பூத்தவள்
இலையாக உதிர்கிறாள் காதலுடன்.
நீராக வந்தவள்
வேரக வளர்கிறாள் நட்புடன்.
பூங்காற்றாய் நீ வரவே
இந்த பூங்கா ஏங்கியது..
கனவாக நீ வரவே
எந்தன் இமைகள் தூங்கியது..
ஆறுதல்கள் தந்தால் என்ன
அழுகை வருகிறது......
♥நீ என்னருகில்
இல்லாத போதில்
உன் நினைவில்
மூழ்கி நிக்கும்
என் உள்ளத்தின்
ஓசை உனக்கு
ஓர் அழகிய
கவிதையடி...! ♥
நீ தூக்கி வீச காதல் காய்ந்த சருகானதோ..!!!உன் காதல் என் வசமாகும் வரை காத்திருப்பேன்
என் உள்ளத்து காதலுடன் சாகும் வரை..............!!!
♥ ஜீவனே...
நீ மறப்பதை மறந்து
நினைப்பதை நினைத்து
என்னிடம் திரும்பி வருவாயென
ஏக்கத்துடன் வழி மேல் விழி வைத்து
எதிர் பார்த்து காத்துக்கிடக்கின்றேன் என்செல்லமே ! ♥
நான் உன் வாழ்க்கையை
காயப்படுத்தியவள் தான்
என்றாலும் என் வார்த்தை
உன்னை காயப்படுத்தியிருந்தால்
மன்னித்து விடு !
நெருங்கி வருகிறேன்
விலகிச் செல்கிறாள்
விலகிச் செல்கிறேன்
நெருங்கி வருகிறாள்
நிழலாய் என்னவள்!
நான் விரும்பத பயணம் உன் பிரிவு..!
கவிதை சொல்ல
வந்தேன் உன்னிடம்..
ஆனால் ஒரு நிமிடம்
ஊமையாய் நின்றேன்..
நீ கவிதை எழுதும் அழகை பார்த்து....